Warschau (deel 1), 2 april 2005

Eenmaal in de stad vond ik meteen een hostel (in Nederland heet dat een jeugdherberg). En ik moet zeggen: “als mijn fietstassen er af zijn ik een ander soort fietser word, dan ben ik in de wieg gelegd als fietskoerier want dan scheur ik dwars door het verkeer heen. Wat geeft dat een kick zeg!” Ik wou namelijk nog naar het consulaat van Wit-Rusland. Daar kwam ik echter voor niks, ze waren verhuisd. Gisteren eerst naar de kapper (ik ben weer 10 jaar jonger) en toen naar het nieuwe adres van het consulaat. Na een kleine demonstratie Wit-Russische bureaucratie, kreeg ik toch de informatie die ik nodig had. Nu moet ik een aantal dingen regelen en probeer ik volgende week dat visum te krijgen.

Maar hoe was de reis van Berlijn naar hier?

Nou die was best zwaar! De harde schrale wind was daar de boosdoener van, die de hele tijd uit het oosten heeft gewaaid. Wel scheen de zon elke dag, dus ondanks het insmeren, ben ik in mijn gezicht zo rood als een kreeft en is mijn rechteroor al voor de tweede keer aan het vervellen.

De nachten zijn erg fris, gemiddeld vriest het zo'n graad of 5.

Niettemin heb ik nu het gevoel echt op reis te zijn.

Dat gevoel kwam al een beetje, toen bij de eerste Poolse auto (nog in Duitsland) twee jongens uit de ramen hingen en het V teken maakten. Maar dat gevoel kwam helemaal, toen ik Polen binnenreed. Ik heb de klok een uur vooruit moeten zetten maar het was beter als ik hem een paar jaar achter uit had gezet. Wat een verschil met Duitsland!  De mensen zijn dan wel armer maar wel een stuk vriendelijker. Ze zijn meer buiten, groeten me en roepen me dingen na. En natuurlijk was er weer ander geld.

Het landschap was vooral voor Poznan ook wat afwisselender. Poznan had een groot plein met mooi gekleurde huizen (zie de foto). Daarna waren er weer grote saaie stukken, die ik probeerde af te wisselen met landbouwweggetjes (zie foto).

In het kleine plaatsje Zelazowa Wola heb ik tenslotte nog het geboortehuis bekeken van Fryderyk Chopin (de bekende klassieke muziekcomponist en pianist) Om daarna dus Warschau binnen te fietsen.

Tot zover deel 1, wordt vervolgd...