Hallo allemaal,

Ik ben in Berlijn aangekomen. Tot nu toe gaat mijn reis voorspoedig! Eerst wil ik nog Dennis, Astrid en Ellen en Edwin en Ulla bedanken voor de gastvrijheid. Als dank heb ik een foto van hen genomen (maar of ze daar nou blij mee zijn...)

 

Op dag 3 in Duitsland veranderde het weer van maartse buien in echt lenteweer, het was op een gegeven moment zelfs 21 graden. Warm! Genieten dus. Met die warmte kwam er ook een harde zuidwesten wind en toen ging het helemaal als een speer. Soms reed ik stukken harder dan 26 km per uur!

Nadat ik mijn vorige bericht getypt had, werd ik op weg uit de stad aangehouden door de politie. Ik had mijn licht niet gemonteerd en was dus zwaar in overtreding. Gelukkig bleef het bij een waarschuwing, toen ik mijn licht te voorschijn haalde.

Het landschap bleef een beetje saai. Want de bossen waren natuurlijk nog in winterslaap en op de akkers was vaak ook nog niets te zien, behalve wat herten. Op een keer zag ik een zeer grote groep van, denk ik, zo'n 60 tot 70 herten met zelfs twee witte albino's. Dus dat maakte een boel goed. Ook leuk was dat ik vlak na Maagdenburg uitgenodigd werd om bij mensen te blijven slapen. Dit was een erg leuke maar rare ervaring, want nadat ik een paar Duitse boterhamen met eieren en spek had gekregen, heb ik die mensen niet meer gezien. Ze moesten zeer vroeg weg. Dus een echt afscheid was er niet. Ik heb maar een ansichtkaartje met Nederlandse tulpen achter gelaten.  

Duitsland is echt volgebouwd met zeer veel dorpen/stadjes, zodat je om de 10 km wel een dorp tegenkomt. In die dorpen/stadjes is vaak niet veel te beleven. Wel is er bijna altijd een bakker, dus heb ik me zelf af en toe verwend. Wat wel opviel is dat er veel oude (16- en 17-eeuwse)gebouwen bewaard gebleven zijn tijdens de oorlog. Dat had ik niet verwacht. Sommige zijn wel natuurlijk wel gerestaureerd.

Hier in Berlijn is dat natuurlijk anders. Hier is bijna alles nieuwbouw en domineert de muur de stad  nog steeds. Het was leuk om de plaatsen die het Klein Orkest bezongen heeft, te bezoeken. Wel was het jammer dat ik dit bezoek niet met Edwin en Ulla kon doen, want die dag zat ik met mijn rug weer eens in de knoei en moest ik een dag op bed blijven. Maar nu gaat het gelukkig weer.

Morgen (22 maart) ga ik weer verder en ga ik Polen bekijken. Wordt vervolgd...