Moskou, 29 augustus 2006
Document Actions
Hallo allemaal,
Hier is dan eindelijk weer een bericht. Omdat er lange tijd geen nieuws was, was er ook niets te schrijven.
Het krantenartikel, waar ik het over heb gehad, is er niet gekomen. Helaas, maar dat zal nog wel komen. Wel heeft mijn moeder mijn favoriete top drie naar radio 2 gestuurd. Op 22 augustus hebben ze bicycle race van Queen, liefs uit Londen van Blof, en Sud America van Paolo Conte gedraaid. Ook hebben ze reklame gemaakt voor mijn website. Ik heb mijn fietsonderdelen weer opgehaald. Helaas moet ik jullie bekennen dat mijn vertrouwen in de velgen niet echt is teruggekeerd. Ik zal in ieder geval elke dag de bandenspanning controleren, want die bleek minder te worden.
Edwin, mijn in Duitsland wonende vriend, heeft me geholpen om een treinticket van Berlijn naar Moskou voor 25 augustus te kopen. Dit treinticket is niet te koop bij de NS. Wel heb ik daar een kaartje naar Berlijn gekocht.Daarbij heb ik weer een nieuwe uitnodiging uit Rusland geregeld. Deze keer ging het in eerste instantie niet helemaal naar wens. Er was vertraging, de uitnodiging was pas een week later klaar dan oorspronkelijk de bedoeling was. Door een miscommunicatie met Vladimir, kwam de uitnodiging niet per telex maar met de post. Deze uitnodiging werd vervolgens naar mijn ondertussen gestopte werk in Rotterdam gestuurd. Dat leverde allemaal flink wat stress op. Maar daar kwam de uitnoding maandag 21 augustus toch aan. Dat het met de post kwam bleek uiteindelijk toch mijn redding te wezen.
Op woensdag 23 augustus de eerst volgende dag dat het consulaat van Rusland open was, was ik al om 7.45 uur in Den Haag. Normaal staat er namelijk altijd een gigantische rij. Ik wou een van de eersten zijn in verband met de spoedprocedure die ik nodig had. Dat is gelukt, ik was de eerste en om 8.45 uur kwam de tweede. Om 9.00 uur ging het consulaat open. Nadat ik het formulier had ingevuld, was ik meteen aan de beurt. Nadat de vrouw alles had doorgelezen, zei ze dat op de uitnodiging stond dat ik om commerciele reden naar Rusland ging terwijl dat niet zo was, ik had genoteerd dat ik op vakantie ging. Nou dat kon niet! Ik moest eerst een uitnodiging regelen waar op stond wat ik ging doen (fietsen/vakantie). Ik kreeg alles weer terug. Ik kon praten wat ik wilde maar het hielp niet.
Zeer teleurgesteld moest ik weer vertrekken. Ik werd er ziek van, omdat een nieuwe uitnodiging weer weken zou duren en dan zou ik weer te laat zijn voor de winter. Dus hing het hele project weer aan een zijden draadje Nadat ik thuis een boze mail naar Vladimir (mijn contactpersoon in Rusland ) had gestuurd ben ik van moeheid en ziekte op bed ben gaan liggen en heb ik even geslapen. Daarna moest ik naar de tandarts.
Op weg naar de tandarts bleef ik maar malen en denken. Toen bedacht ik "Waarom probeer ik niet het visum nogmaals aan te vragen en dan niet vertellen dat ik ga fietsen, maar dat ik boeken of schoenen wil gaan verkopen?". En dat moet ik dan maar in Berlijn gaan proberen, want in Nederland lukt het toch niet. Bij de tandarts moest ik lang wachten, maar ik was gelukkig zo klaar (een vulling was te hoog). Toen ik thuis kwam, ben ik meteen achter de computer gaan zitten om uit te zoeken of het consulaat in Berlijn open zou zijn. En of ik op een of andere manier de volgende dag in de ochtend in Berlijn kon komen.
Ik kwam er achter dat het consulaat open was. Uitzoeken of ik met de trein kon, duurde wat langer maar ik vond een verbinding. De trein zou vertrekken om 19.42 uur. Dat betekende over twee uur! Zou er nog plaats zijn? Kon ik mijn kaartje nog omruilen? Zou het lukken in Berlijn? Ik twijfelde erg. Ondertussen had mijn moeder het eten klaargemaakt. Onder het eten bedacht ik dat Vladimir wel eens aan zijn fietsen kon zijn. Dus na het eten keek ik op de computer en (ja hoor!) er was een fietstocht. Dat zou betekenen dat het nog langer gaan duren. Dat was de druppel. Ik ga! Wat heb ik te verliezen!
Toen had ik nog een uur. Dus vlug nog spullen bij elkaar gepakt en in een tas gedaan. Voor de rest was er geen tijd. Met de auto naar Utrecht CS, daar lukte het om via Duisburg naar Berlijn te komen en kon ik mijn kaartje omruilen. Uitgezwaaid door mijn moeder, Joke, Tanne, Erma en Jeanine (vriendinnen) vertrok ik.
De reis ging zonder problemen.
Het consulaat ging om 9.00 uur open en het was er erg groot en druk. Maar toch was ik redelijk snel aan de beurt. Ik kreeg het formulier en nadat ik dat had ingevuld, nu dus als schoenverkoper, werd dat zonder vragen ingenomen en kon ik gaan betalen: 180 Euro. Dat was 160 Euro GOEDKOPER dan in Nederland! Om 12.00 uur kon ik het weer ophalen.Niet te vroeg juichen maar ik was bijzonder opgelucht, de gok die ik genomen had, was goed uitgepakt.
Om 12.00 uur heb ik vervolgens mijn paspoort weer opgehaald. Het visum stond er in! 's Middags ging ik ook nog naar het Wit-Russische consulaat en ook daar kreeg ik mijn (transit)visum zonder problemen.
En zo kon ik toch met mijn treinticket naar Moskou. Deze reis ging ook zonder problemen. Wel moest ik mijn coupe afstaan aan een gezin en kreeg ik de kleinste slaapplaats van een andere coupe. De conducteur en andere reizigers van de coupe waren niet voor rede vatbaar.
In Moskou ben ik een speciale vergunning aan het regelen om in het laatste stuk van Rusland te mogen reizen. Overmorgen 31 augustus vertrek ik weer met de trein naar Neryungri en Yakutsk. En zal ik mijn fiets weer in orde maken.
Voor degene die alvast willen zien hoe het er op de Beringstraat er uit ziet in de winter, kunnen terecht op de volgende Engelstalige website: http://goliath.mail2web.com/Photos/latestphotos.asp
Deze man maakt bijna dezelfde tocht maar dan per voet en is afgelopen winter de Beringstraat overgestoken. Waarschijnlijk zal ik hem onderweg ook nog wel tegenkomen.
Wordt vervolgd...
Van:
marco
Laatst gewijzigd: 2006-08-30 08:50 AM
Laatst gewijzigd: 2006-08-30 08:50 AM
