Yakutsk, 30 januari 2006
Document Actions
Hallo Allemaal,
Hier is dan “eindelijk” weer een bericht. En dan maar meteen een lang bericht. Ondertussen ben ik al weer bijna een maand geleden vertrokken uit Nederland. Op 1 januari ben ik samen met mijn moeder naar Berlijn getreind. Samen met haar heb ik daar een aantal dagen leuke stadswandelingen gemaakt. Verder heb ik eerst een treinkaart naar Moskou en toen een doorreis- visum voor Wit-Rusland gekocht, al ging dat natuurlijk weer niet zonder problemen.
Nadat ik op 6 januari mijn moeder op de trein naar Nederland had gezet, ben ik zelf in de trein naar Warschau gestapt. Daar moest ik overstappen, echter tijdens die bezigheid verstapte ik me, met als gevolg een gekneusde rechterenkel. Een euvel waar ik nu pas van af ben. Nadat ik op de grens met Polen en Wit-Rusland nog een keer moest overstappen, kwam ik op 8 januari weer in Moskou aan. Daar heb ik een treinkaartje voor de Trans-Siberië-Express gekocht en heb mijn vrienden van de Moskouse fietsclub weer bezocht. Op 11 januari stapte ik weer in de trein voor een 5 daagse reis. Het was af en toe een hele zit, maar het was leuk om langs plaatsen te komen waar ik met de fiets ook al was geweest en zo herinneringen op te halen. Na nog een nachtelijke mini-busrit kwam ik op 17 januari weer in Yakutsk aan. Ik werd heel netjes voor de deur afgezet, van de mensen Sasia en Iera) die me de vorige keer hadden opgevangen.
Omdat de temperatuur bijna –50 graden was, raadden de mensen mij af om de volgende dag naar Tjungjulju te gaan. Maar dat advies heb ik naast me neer gelegd, ik wou namelijk zo snel mogelijk naar mijn fiets. Na een lift over de bevroren Lena rivier en een taxi bereikte ik de volgende dag mijn fiets en zomerbagage. Alles was er nog, al waren ze wel nieuwsgierig geweest en de tassen open gemaakt. Nadat ik mijn fiets weer had gemaakt, mocht ik van de mannen weer blijven slapen. De volgende morgen ben ik, ondanks de zeer lage temparatuur van –50 graden, met geïmproviseerde winterkleding op de fiets gestapt. Dat ging echter bijzonder zwaar want het vet in de draaiende delen van mijn fiets, dat ik niet kon vervangen, was bevroren. Ook mijn tenen waren in mijn bergschoenen al zeer koud. Nadat ik ongeveer 1,5 kilometer had afgelegd, stopte er een busje en die bood me aan om me mee te nemen. Dat heb ik bijna zonder aarzelen aangenomen. Zo kwam ik weer in Yakutsk.
Daar heb ik vervolgens op 21 januari met de kapotte wielen en de zomerbagage een vliegtuig naar Khabarovsk (de eerste K spreek je uit als een G) genomen. Nou ging het helemaal niet soepel, want in Yakutsk hangt vaak een dikke mist, soms met zicht van minder dan 15 meter. Ik hoorde wel een omroepbericht en begreep dat er vertraging was en probeerde het na te vragen maar werd zoals zo vaak weg gestuurd. Op een gegeven moment werd ik in het Engels aangesproken door een jongen. Via hem hoorde ik dat de vlucht van een ander vliegveld zou vertrekkken en dat de bus al weg was. Dus moest ik vlug een taxi nemen. Zonder de man te bedanken, rende ik naar een taxi en kwam gelukkig nog op tijd aan. Er was echter geen aansluitende vlucht naar Magadan. Dus moest ik in Khabarovsk een hotel nemen en de volgende dag met de nachttrein naar Vladivostok. Daar met een plaatselijke trein en een bus naar het vliegveld, waar ik weer “ternauwer nood” het vliegtuig naar Magadan kon halen. Daar was alle winterbagage er ook nog, dus dat was erg fijn.
Nadat ik vliegtickets naar Khabarovsk, Yakutsk en (al voor de reis in april) naar Moskou had geboekt, ben ik naar de doe-het-zelf-winkel gegaan waar ik speciale benzine had besteld. Maar de jongen die had beloofd dit te doen, was er niet en bleek het ook niet gedaan te hebben. Dat was een zware teleurstelling.
De volgende dag moest ik toegeven aan een zware verkoudheid en grieperigheid en bleef ik de hele dag op bed. Mijn laatste volle dag in Magadan besteedde ik aan het werken aan mijn slee. Ook ben ik teruggegaan naar de doe-het-zelf-zaak, waar ik nogmaals het belang van de benzine heb uitgelegd. Nu zou de baas het proberen te bestellen. Nu hoor ik als ik terug ben in Magadan of dat gelukt is.
Zo ben ik op de 27 januari, weer met veel vertraging in Khabarovsk (6 uren, door de mist in Yakutsk), hier weer aangekomen.
Nadat ik hier mijn fiets winterklaar gemaakt heb, alle e-mails heb beantwoord en deze tekst geschreven heb, vertrek ik morgen met de fiets naar de plaats Omsukcan, dat ten noord oosten van Magadan ligt. Daar zal ik waarschijnlijk over ongeveer een maand zijn.
Wordt vervolgd…
Van:
marco
Laatst gewijzigd: 2006-04-05 08:50 PM
Laatst gewijzigd: 2006-04-05 08:50 PM
