Voordat ik jullie ga vertellen wat ik allemaal beleefd heb, moet ik jullie eerst zeggen dat ik me vaak niet op mijn gemak voel in de grote steden. Op het platteland kan ik me redelijk redden maar in de steden blijkt de taalbarrière vaak erg groot en zonder stadsplattegrond is het soms erg lastig om mijn weg te vinden. Niet alleen in Moskou maar ook onderweg heb ik vaak het idee dat ik niet gezien wordt als een toerist maar als een terrorist. De agenten ontdooien vaak wel als ik vertel dat ik naar het oosten (Magadan) fiets maar ik ervaar het toch als iets vervelends. Ook was het erg vervelend dat ik in Moskou er achter kwam dat het schoonmaak- personeel in de hostel al mijn waterflessen en brandstoffles met pomp weggegooid had, ik heb het vuilnis nog nageplozen maar tevergeefs. Gelukkig had ik een reservebrandstof fles met pomp bij me zodat er niet echt iets ergs was gebeurd maar het maakte me wel ziek. Wat snelverdween toen ik uit de stad vertrok.

Helaas waren dit niet alle problemen, mijn zadelpen was ook versleten en daardoor was mijn zadel gebroken. Ook bleek mijn achterbuitenband bij de velgrand versleten te zijn, een probleem dat onderweg nog 2 keer gebeurde (zie foto album). In mijn voorband is spontaan een bult ontstaan (wat erg ongemakkelijkfietst) zodat ik in een heel rap tempo door mijn buitenbanden heen ben gegaan. Ook bleek mijn achterdrager gebroken te zijn en brak tot slot ook nog mijn achteruitkijk spiegel af. Of terwijl problemen genoeg.

Desondanks ben ik absoluut niet wanhopig of erger. Dit zijn ongemakken die bij wereldfietsen horen en dat probeer je dan ook zo goed mogelijk op te lossen. Bijvoorbeeld de buitenbanden zal ik proberen te repareren, ik heb wel alvast 2 nieuwe gekocht. De drager is vanmorgen weer aan elkaar gelast, en het spiegeltje kan ik ook wel repareren. Dat spiegeltje heb ik echt nodig want het Russische verkeer is soms erg gevaarlijk en ik moet dan ook zeer geconcentreerd fietsen. Vooral het tegemoetkomende inhalende verkeer is er de oorzaak van dat ik regelmatig de berm in moet sturen. Maar ook dat hoort er bij. Ik fiets dan ook wel op drukke wegen waar veel vrachtverkeer op rijdt. Het is opvallend dat er heel veel Nederlandse vrachtwagens wel met Russische nummerplaten en chauffeurs rijden (vooral "Van der Wal uit Utrecht" zie ik regelmatig). Ik zou natuurlijk andere wegen kunnen kiezen maar ik moet een beetje opschieten en dan zijn er weinig alternatieven.

Het landschap was voor de Ural heuvelachtig met soms pittige klimmen van 12% soms met een afdaling van 40%??? (zie fotoalbum) Er was veel bos maar ook stukken grasland. Het Ural gebergte is ook erg bebost met 2 grote valleien maar toch met veel en lang klimwerk. Veel dieren heb ik niet gezien: wel 2 slangen waarvan 1 zwemmend en een zwemmende wegduikende bever met een tak met bladeren.

Het weer is nog al wisselend, Soms is het erg warm +25 graden maar ik heb ook al 3 dagen regen gehad, waarbij het met bakken naar beneden kwam. In de steden Niznij Novgrod en Kazan waren mooie gebouwen en Kremlins en in Ufa werd ik uitgenodigd om bij mensen te blijven slapen.

Gisteren ben ik aangekomen in Cheljabinsk. Vandaag heb ik een echte rustdag genomen en morgen wordt een klusjesdag. Daarna ga ik weer verder, ik ga proberen of ik door Kazachstan mag fietsen (ik heb geen visum) anders zal ik er om heen gaan rijden.

Ps. Op mijn weg naar het internet café; kwam ik een volksfeest tegen, dat erg leuk was om te zien (Zie foto album).

Verder ben ik erg blij met de aktie die mijn moeder op poten heeft gezet en ik hoop dat met alle giften, ik een satelliettelefoon kan kopen.

Wordt vervolgd...