Bratsk, 8 augustus 2005

Om te beginnen ben ik nog een dag in Novosibirsk gebleven. Ik had nog zo veel te doen, dat dat noodzakelijk was. Toen ik op 21 juli de stad verliet, werd ik door een man uitgenodigd om bij zijn familie de lunch te gebruiken (De foto's komen deze keer wat later). Dat werd een erg gezellige lunch. Maar daarna begon dan het echte werk. Het Siberisch hoogland, de heuvels werden steeds hoger. Het waren vaak heuvelruggen die net te ver uit elkaar lagen om met de dalingssnelheid een stuk omhoog te komen, zodat ik vaak van onderaf moest beginnen. En dat merkte ik in mijn knieen, die de eerste dagen erg stijf waren.

Onderweg ben ik een aantal fietsers en hardlopers tegengekomen.

Als eerste een Canadees (Tim) en zijn Russische vriendin (Yulia). Tim heeft samen met een andere jongen (die ik gemist hebt in Ufa) afgelopen jaar augustus de Beringstraat over geroeid. Om daarna met zijn drieen van het uiterste oosten (in de winter) naar Moskou te fietsen. We hadden te weinig tijd om lang met elkaar te praten, maar het was erg leerzaam en leuk.

Vlak daarna kwam ik een grote groep hardlopers tegen, die in estafette dwars door Rusland lopen.

's Avonds kwam ik nog een Russische fietser tegen, die me van alle kanten op de foto wou zetten. En een paar dagen later (vlak voor Krasnoyarsk) nog een Canadese vrouw op de fiets.

Dit waren stuk voor stuk leuke ontmoetingen.

In Krasnoyarsk heb ik van verschillende mensen allemaal eten (groente en een paar potten jam) en ook nog een beeldje gekregen. Ook krijg ik regelmatig een paar komkommers of een fles water.

Hier in Bratsk ben ik  5 augustus 's nachts aangekomen (eigenlijk was het nog de 4de). Na de eerste nacht buiten geslapen te hebben, heb ik de tweede nacht in een hotel overnacht. Toen ik de volgende dag met mijn fiets bezig was, bleek dat ik een probleem had, dat ik zelf niet kon repareren. Bij de fietsenmaker is het probleem opgelost en werd ik uitgenodigd om bij iemand te blijven slapen, waar ik 2 nachten gebleven ben.

De Siberische gastvrijheid hier is geweldig en is elke keer weer erg leuk om mee te maken.

Voor diegene die het bijhouden: het tijdsverschil is ondertussen opgelopen tot 7 uur later.

Nadat ik dit verslag heb verstuurd, ga ik weer verder. Er komt nu een lang en zwaar stuk aan langs de BAM spoorlijn, waar ik waarschijnlijk een tijd over ga doen.