Nederland - Bilthoven, 4 december 2006

Op de eerste dag vertrok ik met een volledig beladen slee. Tegen het eind van de dag, na zo’n 4 kilometer, ging het trekken steeds zwaarder. Nadat ik langs de weg mijn tent op had gezet en een slechte, warme en benauwde nacht (bij –25 graden) had, heb ik de volgende morgen de helft van mijn bagage uit de slee gehaald en verstopt. Daarna heb ik de onderkant van de slee eens bekeken en werd het me al snel duidelijk waarom het zo zwaar was gegaan, de ski’s die we onder mijn slee hebben gezet, om de slee meer te laten glijden, bleken helemaal gebroken en versplinterd te zijn. Nadat ik een poosje flink gebaald had, stopte er weer eens een vrachtwagen. Aan de chauffeur heb ik gevraagd of ik wat gereedschap kon lenen en heb ik de kapotte ski’s verwijderd en meegegeven met de chauffeur. Hij stribbelde flink tegen, want het moest op z’n Russisch, namelijk gewoon in de berm gooien…

Daarna ben ik met de helft van de bagage van start gegaan. Eerst heb ik een stuk gelopen om warm te worden en ben toen gaan fietsen. De aandrijving deed wel wat raar, maar ik schonk er niet veel aandacht aan. Toen ik de bagage zo’n 3 km. had weggebracht, ben ik terug gefietst naar de andere bagage. Daar aangekomen was het al donker en omdat ik helemaal óp was, besloot ik om mijn tent maar weer op de oude plek op te zetten. Dat had ik beter niet kunnen doen, want de hele nacht ben ik lastig gevallen door twee groepjes dronken mannen. De volgende morgen ben ik met de rest van de bagage gaan fietsen. Echter toen ik bijna bij het eerste deel bagage was, liep de rechter ketting er ineens van af. Toen ik keek wat er aan de hand was, bleken de kransjes (tandwielen) geheel los te zijn. Er was een borgring afgebroken!

Dat was de genadeklap!

Ik heb mijn tent opgezet en geprobeerd om nog een oplossing te vinden, maar dat lukte niet meer… Ik had geen kracht meer, na zoveel problemen had ik er genoeg van, ik stóp er mee...!!!

De volgende dag heb ik mijn bagage geselecteerd en ben ik teruggelopen naar het bedrijf van Igor. Daar werd ik weer hartelijk ontvangen en niet veel later zijn we met een vrachtauto mijn overige bagage op gaan halen.

Daarna ben ik verder gegaan om de bagage te selecteren. Het overgrote deel van mijn spullen: de fiets, de slee, voedsel voor 3 maanden, 70 liter benzine, en nog veel meer spullen (waar ik 10 jaar voor gewerkt had!) ging ik weggooien/weggeven. (Mee nemen naar huis was uitgesloten, de fiets wilde ik niet meer hebben…, het eten was al ver over de datum en voor de rest zou het zó veel gaan kosten om het weer naar Nederland te krijgen en ik was voorlopig toch niet van plan om het te gebruiken).

Ik kwam er toen ook achter dat een werknemer van Igor o.a. mijn jachtmes had gestolen, toen had ik er helemaal genoeg van! Ik wilde naar huis! 

Dus eerst weer met de bus naar Magadan en de volgende dag met 50 kg bagage in het vliegtuig naar Moskou. Dat was 20 kg te zwaar, maar ik wist het zonder extra kosten in het vliegtuig te krijgen, door (waar ze me toch al voor zagen) de domme toerist uit te hangen.

In Moskou moest ik eerst wat uitzoeken en ben uit eindelijk met de trein naar Nederland teruggereisd. Dat ging zoals al zo vaak niet geheel zonder problemen en bijna was ik door de grenspolitie teruggestuurd naar Moskou omdat ik niet geregistreerd zou zijn…?

Maar uiteindelijk ben ik gisteren dan toch aan gekomen in Nederland.

Nu moet ik mijn leven weer op orde zien te krijgen. Maar dat valt niet mee, ik ben eigenlijk 10 jaar lang alleen maar met deze reis bezig geweest en verder dan deze reis heb ik nooit gekeken. Verder fietsen kan financieel eigenlijk niet (bij gebrek aan succes...). Ook is mijn tolerantie jegens sacherijnige of dronken mensen tot een dieptepunt gedaald… misschien ben ik reis-moe? Ook spelen er andere dingen mee.

Vandaar dat dit (waarschijnlijk) het laatste verslag is van Crossing Continents.

Ik zou daarom graag nogmaals Jan de Boer, Radical Design, Odlo en X-socks, Komperdell, M-Gineering, Domestic, Atomic, Klein Oostenrijk, Rainbowcolor en Pareto, bedanken voor hun vertrouwen in mij! En ik hoop dat jullie hun websites vaak hebben bezocht! Ook de vele andere mensen die me geholpen hebben wil ik graag bedanken!

Wordt (waarschijnlijk) niet vervolgd…