Bilthoven, Nederland 8 april 2007

In het mooie San Cristobal bezocht ik een toeristische souvenirmarkt en kocht ik mooie spulletjes. Ook ben ik uiteten geweest waar ik tot groot vermaak van het personeel mijn eten bestelde... en werd er nog meer gelachen toen ik vroeg of die hele grote stapel tortilla’s voor mij was! Ja dus!

De volgende dag bezocht ik een onderaardse grot. Er waren daar heel mooie druipsteenformaties te zien. Toen door richting de Maya stad Palenque. Onderweg zou ik nog een andere Maya ruïne kunnen bezoeken maar na 4 ruïnes en nog een hele mooie te gaan, fietste ik die maar voorbij. Een dag later, bij de ingang voor een heel mooie reeks watervallen met heel blauw water,  kreeg ik spontaan een klapband. Nadat ik de toegang had betaald moest ik dus eerst de binnenband verwisselen. Er waren heel veel lokale mensen daar en even was ik dé attractie. Toen ik echter met mijn pet rond ging om wat geld te innen kreeg ik alleen maar lachsalvo’s in plaats van peso’s. 

Nadat ik had geluncht heb ik lekker gezwommen en daarna ging ik weer verder.

Toen het tijd was om mijn tent op te zetten was ik weer eens bezig om berg op te klimmen en waren er aan beide kanten van de weg geen plekken om mijn tent op te zetten, dus zat er niks anders op dan door te gaan. Na een paar uren kwam ik aan in een dorpje, het lukte me in het donker om een plek te vinden voor de tent maar van lekker slapen kwam het niet, want zoals al zo vaak waren de honden in het dorp de hele nacht bezig om mijn tent weg te jagen...

Zwaar oververmoeid bezocht ik de volgende dag nog een waterval maar die viel wat tegen.

Even later kwam ik een Duitse vrouw tegen die ook een reis op de fiets maakte en we wisselden natuurlijk onze ervaringen uit. Daarna kwam ik aan in Palenque waar ik het de rest van de dag rustig aan heb gedaan. De volgende dag bezocht ik de ruïnes. Deze waren ook erg mooi en hoewel ze natuurlijk leken op wat ik al gezien had, waren ze toch anders en genoot ik weer volop.

Daarna kwam er een relatief saai en vlak stuk naar Villahermosa.

Aangekomen in de stad kwam ik gelukkig langs het busstation dus dat was mazzel hebben. Nadat ik kort had ge-internet ging ik naar het busstation en daar kreeg ik het meteen met de bewakingsdienst aan de stok toen ik met mijn fiets naar het loket ging. Ik weigerde echter om mijn fiets “onbeheerd” achter te laten. Bij het loket bleek dat de bus al over een uur ging, dus dat was geweldig. Nadat ik vlug nog wat bij de supermarkt had gehaald, heb ik gauw mijn fiets uit elkaar gehaald en kon ik net op tijd in de bus uithijgen.

De bus deed 12 uur over een afstand van zo’n 1000 kilometer. Met veel kramp in mijn benen en billen lukte het me niet om te slapen.

De volgende ochtend kwam ik aan in Mexico-stad en nadat ik diverse hotels had bekeken nam ik mijn intrek in een van hen. Het was niet echt een goed hotel maar ik deed het er wel mee. Ik zei dat ik 2 nachten wilde blijven en rekende af. Het was wel een ander bedrag dan wat ze me in eerste instantie hadden verteld, maar ik dacht dat de kamer goedkoper was omdat het op de 4de verdieping was. Daarna verkende ik de stad een beetje.

De volgende dag moest ik naar een bank om een bedrag te storten, het was iets wat ik niet begreep maar dat stond op het formulier wat ik bij het binnenkomen van Mexico had gekregen. Het was echter een hele crime om dat te doen. Nadat ik een uur in de rij had gestaan wilde het bankpersoneel me in eerste instantie niet helpen. Pas nadat iemand me hielp met vertalen en ik een formulier bij een kantoorboekhandel had gekocht, kon ik de “belasting” betalen. De rest van de dag gaf ik mijn resterende peso’s uit.

Toen ik in de avond weer in mijn hotel kwam, wilden ze geld hebben. Ik zei dat ik al betaald had maar dat was niet zo, zeiden ze. Boos heb ik toen mijn spullen gepakt en ben weggegaan. Ik ga wel kamperen! Ik vond een plek (midden in de stad) naast een hoge muur/omheining en toen de tent net stond kwamen er mensen voorbij. Ik begreep dat ik met hun mee moest en ik mocht mijn tent aan de andere kant van de muur/omheining opzetten, het was nl. te gevaarlijk waar ik eerst stond. Als dank gaf ik ze wat spullen wat ik niet mee kon nemen in het vliegtuig.

Toen ik de volgende dag op het vliegveld bij de luchtvaartmaatschappij vroeg waarom ik die “belasting” moest betalen hoorde ik dat het al in mijn ticket zat. Ik vond dat zo onterecht dat ik bij de douane verhaal ben gaan halen en wilde ik mijn geld terug! Maar de hoogst leidinggevende probeerde me met een kluitje in het riet te sturen en wilde me niet helpen. Naar mijn geld kon ik fluiten.

Op Schiphol werd ik warm onthaald door mijn moeder en Joke.

En nu is het “vrije” leven weer voorbij. Ik heb een nieuwe baan gevonden en begin daar met heel veel zin aan.

Ik wens iedereen het allerbeste en dank nogmaals iedereen die mij op mijn reizen hebben gesteund!

Groeten, Marco.

Wordt niet meer vervolgd…